ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ arrow ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ Πέμπτη 04 Μάρ 2021
Μενού - Επιλογές
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΖΗΛΙΑ Εκτύπωση Αποστολή με e-mail
ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ - Κοινότητες, Χωριά ειρήνης, Tamera
Χρύσα Σωτηράκη , Παρασκευή, 09 Μάρτιος 2007
Φίλοι και φίλες,

τα θέματα που πραγματευτήκαμε η Σόνια κι εγώ τελευταία, ήταν η δουλειά για την ειρήνη μέσα στην κοινότητα και η αγάπη. Από την πλευρά μου υποσχέθηκα να κάνω λόγο για ένα εσωτερικό θέμα που γνωρίζουμε όλοι και που συχνά ταυτιζόμαστε απερίγραπτα μαζί του: πρόκειται για το θέμα της ζήλειας.

Δεν υπάρχει ανθρώπινο ον που να μην έχει νιώσει στο πετσί του την εκρηκτική δύναμη της ζήλιας και του θυμού που είναι στενός συγγενής της. Ιδιαίτερα, όταν η ζήλεια προκύψει σε μία σχέση ανάμεσα σε δύο αγαπημένα πρόσωπα είναι ικανή να καταστρέψει κάθε ίχνος αγάπης. Στον πολιτισμό βέβαια που ζούμε, η εκδήλωση της ζήλειας ταυτίζεται με την ένδειξη της αγάπης. Έχει ζηλέψει, άρα μ΄ αγαπά, είναι η σκέψη που έχουμε κάνει κάποια στιγμή όλοι μας. Μόνο που μ΄ αυτή τη σκέψη έχουμε αποκλείσει κάθε περιθώριο για μια τρίτη δυνατότητα: τη δυνατότητα της ελευθερίας και της διεύρυνσης της αγάπης.

Τι είναι αυτό που μας κάνει να βάζουμε συρματόπλεγμα σε ότι αγαπάμε και είναι σημαντικό για την ευτυχία μας; Γιατί πιστεύουμε ότι έχουμε δίκαιο να ζηλεύουμε και να κρατάμε θυμό, όταν ένα τρίτο πρόσωπο επιθυμήσει να πάρει μέρος στην ευτυχία μας;

Όταν καταλάβουμε γιατί νιώθουμε ζήλεια και θυμό, ίσως και να έρθουμε στην ιδέα ότι δεν είναι απαραίτητα στη ζωή μας. Η καταπίεσή τους είναι σε κάθε περίπτωση ο λάθος δρόμος. Στην κοινότητα χρησιμοποιούμε τη μέθοδο της αυτοπαρουσίασης, γνωστή ως φόρουμ, για να δούμε από απόσταση και να μην ταυτιστούμε με τη ζήλια μας και το θυμό μας. Χρησιμοποιούμε τον καλλιτεχνικό τρόπο, το λόγο και την κίνηση για να δώσουμε έκφραση σ΄ αυτά τα συναισθήματα. Στην πραγματικότητα δεν είναι η αληθινή μας φύση αυτό που μαίνεται από ζήλεια και θυμό. Η πραγματική μας φύση επιθυμεί τη χωρίς όρια αγάπη και ανταποκρίνεται στη συχνότητα της ειρήνης και της συμφιλίωσης.

Η δουλειά για την ειρήνη σημαίνει συχνά δουλειά πάνω στα μικροσκοπικά θέματα που είναι ικανά να καθορίσουν μια ολόκληρη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. Η ζήλεια που εκδηλώνεται σε προσωπικό επίπεδο και επικροτείται σε έναν πολιτισμό καθορίζει μια ολόκληρη πολιτική στάση απέναντι στη ζωή. Το να καλλιεργήσουμε την αντιζηλία ή αντίθετα να επιλέξουμε το δρόμο της υποστήριξης και της αλληλεγγύης είναι δύο διαφορετικοί δρόμοι. Ο πρώτος θα οδηγεί πάντα στην πολεμική αντιπαράθεση ενώ ο δεύτερος θα ανοίγει το δρόμο στην ειρηνική διαπραγμάτευση. Σε μια μακροσκοπική, παγκόσμια κλίμακα μιλάμε πια για πολιτισμούς που προάγουν τον πόλεμο ή αντίθετα για πολιτισμούς που καλλιεργούν την ειρήνη.

Αυτή τη φορά έχω επιλέξει ένα κείμενο από το βιβλίο “Ο ανεκπλήρωτος έρωτας” που έχει γραφτεί επίσης από τον Ντίτερ Ντουμ, συνιδρυτή του θεραπευτικού βιοτόπου Ι, Ταμέρα. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί από την ¶ννα Φιλίππου και τη Ζησούλα Κουρδάκη, δύο γυναίκες στις οποίες στέλνω ένα θερμό χαιρετισμό και τις οποίες ευχαριστώ για το γεγονός ότι αποτέλεσαν τη γέφυρα για την προσέγγισή μου με το θέμα της κοινότητας ως μοντέλου ζωής.

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Χρύσα Σωτηράκη
grace_ingreece@yahoo.gr


ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΖΗΛΙΑ

Ο αρχέγονος Πόνος

Τι συμβαίνει στην ψυχή ενός παιδιού ενός έτους, όταν εγκαταλείπεται από τους γονείς του για να το φροντίσουν κάποιοι ξένοι γονείς; Τι σημαίνει για ένα παιδί να εγκαταλειφθεί; Θα ήθελα να είμαι σύντομος γιατί το θέμα του αρχέγονου πόνου είναι πολύ σκληρό, για να μπορέσουμε να παραμείνουμε σ΄ αυτό. Όλοι μας βιώσαμε κάποια στιγμή, σ' αυτήν ή σε κάποια προηγούμενη ζωή, τέτοιους τρομερούς πόνους αποχωρισμού, τις περισσότερες φορές ως παιδιά, και σημαδευτήκαμε απ΄ αυτούς μέχρι το κόκαλο. Αν δεν ήταν έτσι, δεν θα υπήρχε σίγουρα ούτε η ζήλια. Το μένος, στο οποίο καταντάμε ως ενήλικοι, είναι σα μια σκοτεινή ανάμνηση του τραύματος του παρελθόντος. Ο πρώτος πόνος που βιώνουν οι άνθρωποι, είναι το να αφεθούν μόνοι. Υπάρχουν κι΄ άλλοι πρωταρχικοί πόνοι, για παράδειγμα, άσκοπη τιμωρία για πράγματα που κάναμε άθελα.

Ο ιστορικός άνθρωπος έχει αναπτύξει, στον αγώνα του ενάντια στην αγάπη, τον έρωτα και την αλήθεια, μια τέτοια ευπάθεια, ώστε δεν μπόρεσε να σταματήσει να μεταφέρει το τραύμα στους άλλους. Ένα σπιράλ του πόνου, του τραύματος και του να πληγώνει κανείς παραδόθηκε από γενιά σε γενιά, από τους γονείς στα παιδιά. Συχνά χωρίς τη γνώση των γονέων. Ήξεραν μήπως οι γονείς όλων των παιδιών τι έκαναν όταν αγνοούσαν τις ανάγκες τους για αγάπη ή όταν τους τιμωρούσαν; Γνωρίζει μήπως μια μητέρα σήμερα, πόσο πολύ ποθείται και λατρεύεται από τον τριάχρονο γιο της; Μήπως γνωρίζει ένας πατέρας, πόσο πολύ πρότυπο και ημίθεος είναι για το παιδί του και για αυτόν τον λόγο, τι επίδραση έχει η συμπεριφορά του στη ζωή του παιδιού; Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν γνωρίζουν τίποτα από όλα αυτά, είτε γιατί οι ίδιοι έχουν ανατραφεί πολύ σκληρά, είτε γιατί είναι τόσο μπλεγμένοι στα δικά τους άλυτα προβλήματα, που δεν μπορούν να αντιληφθούν τίποτα πια.

Δε χρειάζεται να εκθέσουμε μια νέα θεωρία για τη δημιουργία του αρχέγονου πόνου. Αρκεί που αναγνωρίζουμε τι έχει συμβεί μέχρι σήμερα στα παιδιά αμέτρητων οικογενειών. Οι απίστευτες σε αριθμό κακοποιήσεις παιδιών είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Και όλα αυτά σε μια ευνομούμενη χώρα όπως η Γερμανία, όλα αυτά στην ελεύθερη δύση. Οι κακοποιήσεις παιδιών είναι ένα ανοιχτό, ορατό τραύμα του παιδιού. Η τραυματική εμπειρία που συνδέεται με τον αρχέγονο πόνο, εμφανίζεται όμως πολύ συχνότερα ως μια υποκρυπτόμενη, διαρκή υποτίμηση του παιδιού με την άμεση αδιαφορία, τη συναισθηματική απομάκρυνση, την υπερπροσφορά καταναλωτικών αγαθών κλπ. Ο “ θαυμαστός καινούργιος κόσμος” έχει αναπτύξει τις δικές του μεθόδους για να να καυτηριάζει παιδιά για πάντα, με “ήπιους τρόπους”...

Τι είναι η ζήλια και από που προέρχεται;

Από τον αρχέγονο πόνο της εγκατάλειψης συνεπάγεται μια ψυχική δομή και συμπεριφορά, που συνήθως δεν μπορούμε να την ξεπεράσουμε ως ενήλικες: κάθε εμπειρία αγάπης και κάθε νέα σχέση που επιθυμούμε, παρ΄ όλη την τραυματική εμπειρία, συνδέεται εσωτερικά με το φόβο του αποχωρισμού και με μια νέα εγκατάλειψη. Η αγάπη και ο φόβος του αποχωρισμού είναι σχεδόν άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους. Από αυτή τη σύνδεση προκύπτει πάντα η ζήλεια. Εκεί που η αγάπη είναι συνδεδεμένη με το φόβο του χωρισμού, δίνουν και οι δύο σύντροφοι έναν όρκο πίστης για να διασφαλίσουν τη σχέση τους, και κατόπιν στήνουν καρτέρι να δουν αν θα κρατηθεί αυτή η υπόσχεση....

Η ζήλια ξεσπά, όταν είναι γνήσια, σαν φυσική καταστροφή. Αιφνιδιάζει για μια στιγμή όλο τον οργανισμό και τον γεμίζει με φόβο, με πανικόβλητη παράλυση. Η ζήλια εμφανίζεται σαν οργανικό φαινόμενο, γεγονός που εξηγεί γιατί θρονιάζει τόσο βαθιά. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι εδώ έχουμε να κάνουμε μ΄ ένα κεντρικό θέμα της ζωής, με το αλφαβητάριο του οργανισμού μας. Αγάπη χωρίς ζήλια σημαίνει κατά γράμμα, να συλλαβίσουμε τη ζωή απ΄ την αρχή.

Δεν έχει μεγάλη σημασία να καταπιέσουμε ή να αποκηρύξουμε το φαινόμενο της ζήλιας, γιατί θα ανατείλει ξανά, όταν πρόκειται για την αγάπη ή το σεξ. Μπροστά στην εσωτερική τρικυμία που ξεσηκώνεται, οι σκέψεις της ελεύθερης αγάπης έχουν συχνά πολύ λίγη δύναμη. Πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι η θύελλα της ζήλιας πνέει εδώ και χιλιάδες χρόνια, ενώ η σκέψη της ελεύθερης αγάπης είναι μόνο λίγων ετών. Έτσι λοιπόν, δεν μπορούμε να εξοντώσουμε τη ζήλια μέσα μας με την τελευταία κινητοποίηση γενναιότητας, αφού είναι πιθανό να εξολοθρεύσουμε μαζί και την αγάπη. Χρειάζεται όμως να αναγνωρίσουμε τις συνεξαρτήσεις της ζήλιας και τελικά να τις ξεπεράσουμε. Αυτό πρέπει να γίνει για να μη συνεχιστεί η μοίρα των παιδιών, που μεγαλώνουν γενιά με γενιά, κάτω από τις συνθήκες ενός πολιτισμού ζήλιας. Θα υπάρξει ειρήνη στη γη, μόνο όταν σταματήσει ο πόλεμος στην αγάπη.

Ο καθένας που ερωτεύτηκε πραγματικά, άνδρας ή γυναίκα, ένιωσε κάποια στιγμή τη ζήλια στο πετσί του. Την ένιωσε να ξεπερνάει κάθε λογικό αίτιο. Δε θα μπορούσε να αντέξει να ξαναχάσει τη νεοαποκτημένη ευτυχία. Για ένα δεκαοχτάχρονο που ανακάλυψε τι σημαίνει φιλία και οικειότητα μ΄ ένα κορίτσι, είναι αυτή η ανακάλυψη ο χρυσός του κόσμου και θα έδινε όλον τον κόσμο για να κερδίσει την κοπέλα μόνο για τον εαυτό του. Όταν έχει πλέον το θησαυρό, αρχίζει το δράμα. Υπερασπίζοντας γενναία και προσηλωμένος στο θησαυρό που βρήκε, ανάβει ο φόβος, ότι μπορεί να τον ξαναχάσει, πράγμα που αυτή τη στιγμή θα ήταν χειρότερο από κάθε τι άλλο. Προσκολλάται λοιπόν ακόμα περισσότερο.

Όσο περισσότερο αγκιστρώνεται κάποιος, τόσο πιο δικαιολογημένος γίνεται ο φόβος, αφού άρχισε να πνίγει τον άλλο άνθρωπο και την αγάπη του. Είναι ένας φαύλος κύκλος ως το πικρό τέλος. Το πικρό τέλος είναι ή ένας δραματικός χωρισμός ή ο θάνατος της αγάπης ή μια πράξη βίας. Πόσα δάκρυα έχουν χυθεί, γιατί οι αγαπημένοι πίστεψαν σ' ένα αίσθημα πληγωμένης περηφάνειας, πίστεψαν ότι πρέπει να χωρίσουν παρ΄όλο που δεν ήθελαν καθόλου να χωρίσουν! Πόση ευτυχία βρίσκεται παραχωμένη και καταχωνιασμένη σε γράμματα παλιών συρταριών!

Η ζήλια είναι η τραγωδία του πολιτισμού μας. Ο φόβος του χωρισμού θα βρίσκει πάντα νέα τροφή κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες. Η σχέση, στην οποία επενδύει κανείς τα πάντα, δεν μπορεί να διατηρηθεί για τρεις λόγους: και οι δύο αγαπημένοι εναποθέτουν ο ένας στον άλλο, από την αρχή της σχέσης τους, τόσο υπερβολικές ελπίδες και προσδοκίες, ώστε αναγκαστικά θα αποτύχουν, αφού κανένας άνθρωπος από μόνος του δεν μπορεί να εκπληρώσει τέτοιες προσδοκίες.

Δεύτερο, επειδή η κοινωνία μας είναι χτισμένη πάνω στις αρχές του κέρδους και του ανταγωνισμού και όχι στις αρχές της αγάπης. Και οι δύο θα πρέπει να συμβιβαστούν με την κοινωνία και ν΄ αποδεχθούν αυτόματα τις εχθρικές προς την αγάπη δομές της. Τρίτο, επειδή η αγάπη στον πολιτισμό μας βασίζεται σε πολλές λανθασμένες αντιλήψεις, οι οποίες συνεπάγονται αναπόφευκτα το μαρασμό της αγάπης όσο είμαστε ανίκανοι να τις εγκαταλείψουμε. Σ΄ αυτές τις μοιραίες αντιλήψεις για την αγάπη ανήκει το μοίρασμα του ανθρώπινου κόσμου σε δίδυμα πακέτα, π.χ σε ζευγάρια. Είναι ισοδύναμο με την ιδιωτικοποίηση και απομόνωση της αγάπης στη δέσμη δύο ανθρώπων, με τον ταυτόχρονο αποκλεισμό κάθε τρίτου και στο ανάλογο δίκαιο της ζήλιας και της εκδίκησης σε περίπτωση αθέτησης των κανόνων.

Βρισκόμαστε, αν συλλαμβάνουμε σωστά τις επίκαιρες διαδικασίες αλλαγής του συλλογικού ασυνειδήτου, σ΄ ένα ενδιαφέρον ιστορικό κατώφλι, σε πολύ νέους γιαλούς: στη διάβαση από την ονειρική στην αφυπνισμένη συνείδηση, από τη μυθολογική στην ενσυνείδητη αγάπη, από το βασικό σχήμα του γάμου στο μυστήριο της ελεύθερης αγάπης. Ο καθένας μπορεί να εγκαταλείψει τη ζήλια, όταν θέλει και ξέρει πως να το κάνει, χωρίς να εγκαταλείπει μ΄ αυτό την αγάπη.

.
ecocrete.gr .

Τελευταίες δημοσιεύσεις:
Δημοφιλέστερα άρθρα:

ÌΓ ôçí ΓáãΓΓ­Γ©ΓÞ ÷ïñçãßΓʽ ôçò

¸íôáðç & ØçâéΓʽΓÞ ÅðéΓïéíùíßΓʽ
Είσοδος Χρήστη
Ψευδώνυμο

Κωδικός

Ξέχασες τον κωδικό;
Ξεχάσατε τον κωδικό σας?
Δεν έχετε λογαριασμό ακόμα? Δημιουργήστε τώρα!
Έχουμε 54 επισκέπτες σε σύνδεση
Επισκέπτες: 48021095
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:



ΛΑΦΟΝΗΣΙ S.O.S. Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Λαφονησιού. Συλλογή υπογραφών!

Cavo Sidero
facebook group!



Φουρόγατος 78 Μαρ-Απρ 08
Φουρόγατος 77 Ιαν-Φεβ 08
Φουρόγατος 76 Νοε-Δεκ 07
Φουρόγατος 75 Σεπ-Οκτ 07
Φουρόγατος 74 Ιουλ-Αύ 07
Φουρόγατος 73 Μάι-Ιούν 07
Φουρόγατος 72 Μαρ-Απρ 07
Φουρόγατος 71 Ιαν-Φεβ 07
Φουρόγατος 70 Νοε-Δεκ 06
Φουρόγατος 69 Σεπ-Οκτ 06
Φουρόγατος 68 Ιουλ-Αυ 06
Φουρόγατος 67 Μαι-Ιουν 06
Φουρόγατος 66 Μαρ-Απρ 06
Φουρόγατος 65 Ιαν-Φεβ 06


Οικολόγιο 5. 20.01.2010

Οικολόγιο 4. 27.03.2009

Οικολόγιο 3. 12.10.2008
Οικολόγιο 2. 25.07.2008
Οικολόγιο 1. 10.06.2008


Φυλλάδιο της Οικολογικής Πρωτοβουλίας Χανίων για τις επιπτώσεις από τα κινητά και τις κεραίες


 
Οι εισηγήσεις της Ημερίδας "Προοπτικές βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης και μεγάλες τουριστικές επενδύσεις"  9 Δεκ. 2006 στην 5η Συνάντηση του ΟικοΚρήτη

Κίνηση Πολιτών Μεσσαράς για το Περιβάλλον
Κατεβάστε το ενημερωτικό φυλλάδιο για το Διαμετακομιστικό Σταθμό στον κόλπο της Μεσσαράς (.pdf 425k)

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ!
Κατά της εγκατάστασης ενός τεραστίου διαμετακομιστικού σταθμού στον κόλπο της Μεσσαράς στη Νότια Κρήτη!

Η Ημερίδα στη Σητεία (27.2.2006) για τις μεγάλες τουριστικές επενδύσεις στην Ανατολική Κρήτη

 Γήπεδα Γκολφ
• Οι εισηγήσεις της ημερίδας για τα γήπεδα γκολφ
• ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ .doc ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ! (660k)
Γήπεδα Γκολφ: Παραπομπές
Ο Πόλεμος του Γκολφ στην Ιερή Κοιλάδα του Μεξικού

Φράγμα στο φράγμα Αποσελέμη!!!
 
Τα συμπεράσματα της επιστημονικής ημερίδας για το φράγμα στον Αποσελέμη (.doc)
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ - ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ
Το φράγμα στον Αποσελέμη είναι διάτρητο!

ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ECOCRETE: Στην Κεντρική Σελίδα του ecocrete θα βρεις παραπομπές για τα 60 τελευταία άρθρα. Για να διαβάσεις παλαιότερα άρθρα, πήγαινε στις σελίδες των
οικολογικών ομάδων και στο αρχείο άρθρων όπου μπορείς να τα αναζητήσεις θεματικά. Μπορείς ακόμη να χρησιμοποιήσεις την ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ.
Θα βρεις επίσης πάνω από 700 παραπομπές στη σελίδα ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ


ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ | ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΔΡΑΣΕ ΤΩΡΑ! | ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ | ΒΙΒΛΙΑ-ΤΥΠΟΣ κ.α.
©2001 - 2004, Ecocrete, All Rights Reserved.
WebSite Created and Hosted by metrovista creative media, Heraklion.