ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ arrow ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ Πέμπτη 18 Ιούλ 2019
Μενού - Επιλογές
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Έκθεση του 4ου Διεθνούς Συμπόσιου Ενάντια στην Απομόνωση, Παρίσι 16-19 Δεκ. 2005 Εκτύπωση Αποστολή με e-mail
ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ - Ανθρώπινα Δικαιώματα
Διεθνής Πλατφόρμα Ενάντια στην Απομόνωση , Τετάρτη, 06 Δεκέμβριος 2006
Έκθεση του 4ου Διεθνούς Συμπόσιου Ενάντια στην Απομόνωση, Παρίσι 16-19 Δεκ. 2005

Διαβάστε επίσης: 5ο Διεθνές Συμπόσιο Ενάντια στην Απομόνωση, Αθήνα 15-18 Δεκ. 2006

Στο 4 Διεθνές Συμπόσιο Ενάντια στην Απομόνωση, το οποίο οργανώνει κατά παράδοση η Διεθνής Πλατφόρμα Ενάντια στην Απομόνωση, έγινε επεξεργασία των εφαρμοζόμενων πρακτικών απομόνωσης του ιμπεριαλισμού στους διάφορους τομείς της ζωής.

Στο Συμπόσιο αυτό, στο οποίο συμμετείχαν 250 αντιπρόσωποι από 37 χώρες, διαπραγματευτήκαμε το ζήτημα της απομόνωσης μέσω του πολέμου, της κατοχής, της πολεμικής απειλής, του εμπάργκο εναντίον χωρών και λαών, του φαινομένου της μαύρης λίστας, και των «αντιτρομοκρατικών» νόμων εναντίον λαϊκών κινημάτων και οργανώσεων, καθώς επίσης και το ζήτημα της απομόνωσης μέσω βασανιστηρίων, φυλακών απομόνωσης και πλύσεων εγκεφάλου εναντίον κρατουμένων.

Την τιμητική προεδρία είχε ο πρώτος Πρόεδρος της ελεύθερης Αλγερίας, ο Αχμεντ Μπεν Μπέλα. Επιπλέον, πολλοί ονομαστοί επιστήμονες, ινστιτούτα και οργανισμοί έστειλαν και αυτό το χρόνο αντιπροσώπους. Στο Συμπόσιο, στο οποίο συμμετείχαν κατά κύριο λόγο πρώην πολιτικοί κρατούμενοι, οργανώσεις κρατουμένων, καθηγητές, συγγραφείς, αντιστασιακές οργανώσεις, πολιτικά κόμματα, έγινε ταυτόχρονη διερμηνεία στην Τουρκική, Αγγλική, Γαλλική, Γερμανική, Αραβική και Ισπανική, γεγονός το οποίο συνέβαλε στο διεθνή χαρακτήρα του συμποσίου.

Το πρώτο μιας σειράς συμποσίων, το οποίο συνέπεσε με τη σφαγή της 19ης με 22α Δεκεμβρίου, διεξήχθη στο Νούρντβικ της Ολλανδίας το 2002 και συμμετείχαν 40 αντιπρόσωποι. Το πρώτο Συμπόσιο ανακήρυξε τις ημέρες 19-22 Δεκεμβρίου Διεθνείς Ημέρες Αγώνα Ενάντια στην Απομόνωση. Το 2003 το Συμπόσιο διεξήχθη στην Φλωρεντία της Ιταλίας με τη συμμετοχή 110 αντιπροσώπων και το 2004 διεξήχθη στο Βερολίνο της Γερμανίας με συμμετοχή 150 αντιπροσώπων.

Παράλληλα με προγενέστερα συμπόσια, πολιτικοί κρατούμενοι ξεκίνησαν απεργία πείνας για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στη σφαγή των 19-22 Δεκεμβρίου και για να χαιρετίσουν το Συμπόσιο. Έτσι και αυτό το χρόνο η Διεθνής Πλατφόρμα Ενάντια στην Απομόνωση (ΔΠΕΑ) κάλεσε σε τριήμερη απεργία πείνας στην οποία συμμετείχαν εκατοντάδες κρατούμενοι στην Τουρκία, τη Γαλλία, την Ελβετία, την Ιταλία, τη Γερμανία, την Ισπανία, τη Χώρα των Βάσκων, τη Βρετανία, την Ιρλανδία, τη Ρωσία και τις ΗΠΑ, με σκοπό να τονίσουν τα αιτήματα κατάργησης των φυλακών τύπου F, παύσης της απομόνωσης και να διαμαρτυρηθούν για τη σφαγή στις τουρκικές φυλακές στις 19-22 Δεκεμβρίου 2000.

Κατά τη λήξη του Συμποσίου λάβαμε την απόφαση να ιδρύσουμε οργάνωση αλληλεγγύης στην Τουρκία, την Παλαιστίνη, το Ιράκ, τη Χώρα των Βάσκων, την Ιρλανδία, τις ΗΠΑ και την Κορσική ως παρακλάδι της ΔΠΕΑ και κάναμε πρακτικά βήματα για την επίτευξη του στόχου αυτού.

Ένα επίτευγμα του Συμποσίου ήταν ότι οι δικηγόροι και οι νομικοί, που παρακολούθησαν το Συμπόσιο από διάφορες χώρες, ίδρυσαν μια Νομική Επιτροπή για να εξετάσουν τις «μαύρες λίστες» και τους «αντιτρομοκρατικούς» νόμους. Η Νομική Επιτροπή απαρτίστηκε αρχικά με μέλη από την Τουρκία, τις ΗΠΑ, το Βέλγιο, την Αργεντινή, τη Γερμανία, τη Δανία και το Λίβανο και αποφάσισε να διεξάγει μελέτες για τις «μαύρες λίστες» σύμφωνα με Διεθνή Δικαστήρια.

Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ (16 Δεκεμβρίου): Απομόνωση Ανθρώπων και Λαών

Το 4ο Διεθνές Συμπόσιο Ενάντια στην Απομόνωση, που διοργάνωσε η Διεθνής Πλατφόρμα Ενάντια στην Απομόνωση, ξεκίνησε στις 16 Δεκεμβρίου στο Παρίσι, την πρωτεύουσα της Γαλλίας. Η έναρξη έγινε με κοκτέιλ πάρτι.

Την πρώτη μέρα του Συμποσίου 200 συντελεστές συμμετείχαν στην εξέταση των θεμάτων «Πόλεμος και κατοχή» και «Εμπάργκο, Πολεμικές Απειλές και Ανομία». Την ίδια μέρα έλαβε χώρα εκδήλωση καναδικής ποίησης.

Στο Συμπόσιο έλαβαν μέρος ορισμένες διάσημες προσωπικότητες. Λόγω υγείας, ο πρόεδρος Αχμεντ Μπεν Μπέλα δεν κατάφερε να παρευρεθεί στο Συμπόσιο και έστειλε την ομιλία του. Την ομιλία έναρξης διάβασε εκπρόσωπος της ΔΠΕΑ. Στην ομιλία της τόνισε ότι η σημερινή πραγματικότητα είναι πόλεμος, κατοχή και εμπάργκο. Η εκπρόσωπος δήλωσε ότι μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ, ο ιμπεριαλισμός είχε ανάγκη έναν άλλο εχθρό. Επίσης έκανε αναφορές στη Νέα Παγκόσμια Τάξη πραγμάτων και στην παγκοσμιοποίηση. Η εκπρόσωπος συνέχισε λέγοντας ότι οι ΗΠΑ προετοίμασαν το έδαφος για τον πόλεμο στο Ιράκ αλλά δεν κατάφεραν να προβάλλουν οποιεσδήποτε αποδείξεις και παρόλα αυτά κορύφωσαν ξεδιάντροπα την επιθετικότητα τους. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με την εκπρόσωπο, δεν περιορίζεται μόνο στο Ιράκ αλλά επεκτείνεται και στη Γιουγκοσλαβία και το Αφγανιστάν, ενώ σειρά έχουν πάρει και άλλες χώρες. Είπε: «Πρέπει να υψώσουμε τη φωνή μας για να εμποδίσουμε μια τέτοια εξέλιξη!»

Ακολούθησε η ανάγνωση της ομιλίας του Αχμεντ Μπεν Μπέλα. Ο Μπεν Μπέλα δήλωσε ότι παρόλο που αποικίες με την παραδοσιακή έννοια δεν υπάρχουν πια, η Δύση συνεχίζει να κατέχει την ηγεμονία και η αντίσταση είναι αναγκαία. Στη συνέχεια μίλησε και ο βοηθός του Αχμεντ Μπεν Μπέλα, ο καθηγητής Αχμεντ Σουσί. Ο Σουσί είπε ότι «ο Τύπος πάντα στρέφει την προσοχή στα θύματα αμάχων στο Ιράκ και αγνοεί τον αγώνα ενάντια στο στρατό των ΗΠΑ και μ' αυτό τον τρόπο προσπαθεί να παρουσιάσει την αντίσταση ως αδικαιολόγητη.»

Στην ομιλία του, ο διάσημος συγγραφέας Χένρι Αλλεγκ δήλωσε ότι του δίνει μεγάλη χαρά η συμμετοχή του στο Συμπόσιο γιατί είναι πολύ σημαντικό να εκφράζει κανείς αλληλεγγύη στους κρατουμένους στην Τουρκία. «Προσδοκώ ότι τέτοιου είδους συμπόσια θα δημιουργήσουν ένα δίκτυο αλληλεγγύης ενάντια στον ιμπεριαλισμό» τόνισε.

Οι κρατούμενοι στην Τουρκία δίνουν ένα εξαιρετικό παράδειγμα αντίστασης ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Τέτοια παραδείγματα βρίσκει κανείς και στις ΗΠΑ. Οι 5 της Κούβας, ο Μουμία Αμπού-Τζαμάλ και ο Λεονάρ Πελτιέ συνεχίζουν να αγωνίζονται ενάντια σε μια δύναμη που σκοπεύει να σκοτώσει τις ελευθερίες τους.

Ο ιμπεριαλισμός δεν αποτελεί τομέα των ΗΠΑ μόνο. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνδράμουν επίσης για την επέκτασή του. Ακόμα και στους κόλπους της Ευρώπης ο ρατσισμός και η αδικία σηκώνονται απ' τον τάφο για να διώξουν τους αλλοδαπούς. Αστυνομικές καταδρομές στοχεύουν εθνικές κοινότητες. Τα πρόσφατα γεγονότα στη Γαλλία αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα για όλα αυτά. Τα αεροπλάνα γέμισαν με ανθρώπους που απελαύνονται πίσω στην πατρίδα τους. Το Συμπόσιο αυτό είναι πολύ σημαντικό για την αντίσταση στο σύστημα αυτό, που στοχεύει να σκοτώσει τις ελευθερίες μας.

Η νέα εποχή προσδοκά ένα νέο είδος ανθρωπότητας. Οι Κουβανοί συνηθίζουν να λένε: Venceremos!»

Μετά την ομιλία του Αλλεγκ, ο Ανβί Αλ Καλεμτζί, ο εκπρόσωπος της Ιρακινής Πατριωτικής Ένωσης πήρε το λόγο: «Οι προηγούμενοι ομιλητές συνόψισαν περιεκτικά τα γεγονότα στο Ιράκ. Συνηθίζεται να λέγεται ότι το Ιράκ δεν ήταν δημοκρατική χώρα και ότι τα βασανιστήρια ήταν κάτι συνηθισμένο. Παρόλα αυτά οι Ηνωμένες Πολιτείες του Μπους ξεπερνούν κατά πολύ τέτοιες πρακτικές και θεωρούν αυθαίρετα ολόκληρες χώρες δεδομένη επικράτειά τους.

Το παράδειγμα που δίνουν οι ΗΠΑ είναι ότι τα βασανιστήρια είναι ένα διεθνώς κατοχυρωμένο δικαίωμα. Σχεδόν όλοι νομιμοποίησαν το εμπάργκο ενάντια στον ιρακινό λαό με πρόσχημα την κυβέρνηση του Σαντάμ. Αλλά μετά τον πόλεμο έγινε κατανοητό ότι δεν ήταν αυτή η αλήθεια. Εάν βρίσκονταν όπλα μαζικής καταστροφής, τότε θα έλεγαν ότι αυτός ο πόλεμος ήταν δικαιολογημένος. Αλλά δεν βρέθηκαν. Παρά το γεγονός αυτό κανείς δεν βγήκε να πει ότι ο πόλεμος αυτός ήταν αδικαιολόγητος.

Μαζί με την κατάρρευση του ιρακινού κράτους, μια ολόκληρη κοινωνία, ένας ολόκληρος λαός καταδικάστηκε σε τέτοιο πένθος. Παρόλα αυτά, μέσω του αγώνα του, ο λαός του Ιράκ αποδεικνύει μέρα με τη μέρα ότι είναι δυνατό να αντισταθεί κανείς στους διωγμούς. Στην πραγματικότητα όλοι συνειδητοποίησαν ότι σκοπός των ΗΠΑ ήταν η εγκατάσταση μιας νέας τάξης στη Μέση Ανατολή. Ακόμα και μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ η κοινή γνώμη θεωρεί ότι οι ΗΠΑ έχασαν αυτό τον πόλεμο. Ο Μπους είχε αυτοπεποίθηση πριν τον πόλεμο αυτό. Συνήθιζε να λέει ότι δεν χρειάζεται καμιά βοήθεια. Αλλά τώρα ζητά βοήθεια από τον Αραβικό Σύνδεσμο για την εξεύρεση λύσης. Δεν μιλάω στο όνομα της αντίστασης στο Ιράκ. Αλλά καλώ τον καθένα να την θεωρεί ως τη δική του ή τη δική της αντίσταση.»

Οι τελευταίοι ομιλητές του θέματος «Πόλεμος και Κατοχή» ήταν ο κοινωνιολόγος Σουμπί Τομά και ο Μπρούνο Ντρέβσκι του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εναλλακτικής και Οικονομικής Αλληλεγγύης.

Η δεύτερη συνεδρία έφερε τον τίτλο «Εμπάργκο, Πολεμικές Απειλές και Ανομία» και το παρουσίασε ο Μοχάμεντ Σάφα, ο διευθυντής του Κέντρου Αποκατάστασης KHIAM για τα Θύματα Βασανιστηρίων στο Λίβανο, η Αυστριακή Παλαιστινιακή Κοινότητα, ο Τζιχάν Κεσκέκ, ένα μέλος του μουσικού συγκροτήματος «Γκρουπ Γιόρουμ», που πήγε στο Ιράκ ως ανθρώπινη ασπίδα και η Ολίβια Ζεμόρ, εκπρόσωπος της Ευρωπαλαιστίνης.

Ο Τζιχάν Κεσκέκ, που πήγε στο Ιράκ το 2001 ως ανθρώπινη ασπίδα, τόνισε τη σημασία του κοινού αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Ο Μοχάμεντ Σάφα μετέφερε τις εντυπώσεις του για την Απομόνωση και τον Αγώνα από το Συμπόσιο Ενάντια στην Απομόνωση στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούνιο 2005. Ο Σάφα δήλωσε ότι ως Λιβανέζος θεωρούσε ότι είχε δει τις χειρότερες συνθήκες φυλάκισης αλλά διαπίστωσε ότι οι τουρκικές φυλακές ήταν ό,τι χειρότερο έχει συναντήσει ποτέ. Ο Σάφα είπε ότι το Συμπόσιο στο Παρίσι είναι ένα σημαντικό εργαλείο ενάντια στην απομόνωση και τα βασανιστήρια αλλά ο πραγματικός στόχος θα πρέπει να είναι η πρακτική δράση και όχι μόνο οι συναντήσεις και οι ομιλίες κάθε 19 Δεκεμβρίου. Πρόσθεσε ότι προτείνουν τη διοργάνωση του Συμποσίου στη Βηρυτό τον επόμενο χρόνο και προθυμοποιήθηκε να το διοργανώσει.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ (17 Δεκεμβρίου): Απομόνωση κρατουμένων

Στις 17 Δεκεμβρίου, τη δεύτερη μέρα του Συμποσίου, το πρόγραμμα ξεκίνησε στις 10.30 με το θέμα «Απομόνωση και Βασανιστήρια». Η συνεδρία αυτή ξεκίνησε με την προβολή ταινίας από τον Αυστριακό δημοσιογράφο Γκέρχαρντ Τούσλα, που πήρε συνέντευξη από τον Haj Ali (αυτός που εμφανίζεται φωτογραφημένος με κουκούλα στο κεφάλι και τα χέρια ανοιχτά σε σήμα σταυρού), ο οποίος αποφυλακίστηκε πριν λίγους μήνες μετά την φυλάκισή του στο Αμπού Γράιμπ, ένας από τους γνωστότερους θαλάμους βασανιστηρίων στο Ιράκ. Η συνεδρία αυτή συνεχίστηκε με ομιλία του Αχμέτ Κουλακσίζ εν ονόματι του TAYAD (Σύνδεσμος Αλληλεγγύης με τις Οικογένειες Κρατουμένων). Ο Κουλακσίζ δήλωσε ότι ένα από τα σημαντικότερα θέματα στην Τουρκία ήταν για την ώρα τα κελιά απομόνωσης τύπου F και είπε ότι θα μείνει πιστός μέχρι τη νίκη στην υπόσχεση που έδωσε στις δυο του κόρες, που τις έχασε στον αγώνα ενάντια στην πολιτική της απομόνωσης και ότι ο TAYAD θα συνεχίσει να δίνει φωνή στους πολιτικούς κρατούμενους. Ο Κουλακσίζ συνέχισε λέγοντας ότι οι επιθέσεις εναντίον υποστηρικτών του TAYAD ήταν ενδεικτικές του φόβου που προκαλεί η αντίσταση.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους η Μαίρη Ρούμπιντσικ της Κίνησης για την Υπεράσπιση Πολιτικών Κρατουμένων στη Ρωσία, ο Σύνδεσμος Αλληλεγγύης με το Προλεταριάτο ASP από την Ιταλία, ο Μάρτιν Μάλχολαντ εκ μέρους του Συνδέσμου Πρόνοιας Ιρλανδών Ρεπουμπλικανών Κρατουμένων (IRPWA) από την Ιρλανδία πήραν το λόγο και περιέγραψαν τις συνθήκες κράτησης στις χώρες τους. Ο διάλογος που ακολούθησε κατέληξε στο ότι η απομόνωση αποτελεί ζήτημα παγκόσμιο και απαιτεί κοινό αγώνα για την αντιμετώπισή του.

Έπειτα από το μεσημεριανό διάλειμμα, ξεκίνησε στις 14.00 η δεύτερη συνεδρία που λεγόταν «Πολιτική Απομόνωση στις ΗΠΑ», όπου η καθηγήτρια Αντζελα Ντέιβις, μια από τις διασημότερες προσωπικότητες της Αφρο-αμερικανικής Απελευθερωτικής Κίνησης στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Εφία Νουανγκάζα, ο ηγέτης της Κίνησης της Ιεριχώ και η Πολέτ Αρτέιγ, εκπρόσωπος του αυτόχθονα Αμερικανού Λεονάρ Πελτιέ, ο οποίος φυλακίστηκε για 30 χρόνια στις ΗΠΑ, πήραν το λόγο.

Στη επέτειο της σφαγής της 19-22 Δεκεμβρίου και για τη στήριξη του Συμποσίου αλλά και για την εκδήλωση αλληλεγγύης με απεργία πείνας, ο Λεονάρ Πελτιέ και η Βερόνζα Μπάουερς, και οι δυο πολιτικοί κρατούμενοι στις ΗΠΑ, έστειλαν μηνύμα με το οποίο καλούσαν σε κοινό αγώνα ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τους συνεργούς του και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους σε όλους τους πολιτικούς κρατουμένους στην Τουρκία και κυρίως στους απεργούς πείνας μέχρι θανάτου.

Η τρίτη συνεδρία του Σαββάτου, που έφερε τον τίτλο «Τι πρέπει να γίνει ενάντια στην Απομόνωση και τα Βασανιστήρια Διεθνούς Κλίμακας», παρουσιάστηκε από ομιλητές από τον IRPWA (Συνδέσμου Πρόνοιας Ιρλανδών Ρεπουμπλικανών Κρατουμένων) από την Ιρλανδία, από τον TAYAD της Τουρκίας, τη Γραμματέα εκ μέρους της Ευρωβουλευτή Κάριν Ρεσετάριτς, τον ομιλητή Ζουλιάν Νιβ εκ μέρους του Διεθνούς Παρατηρητηρίου Φυλακών (OIP) από τη Γαλλία, εκπροσώπους του Συνδέσμου Προστασίας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων στην Ευρώπη (ADEEL) και του ΔΟΕ από την Ελλάδα. Ο Μιχρί Μπελί, ένα από τα πρώτα μέλη της Τουρκικής Κομμουνιστικής Κίνησης, συμμετείχε στη συνεδρία αυτή και παρά τη μεγάλη του ηλικία εξέφρασε το πνεύμα και την πίστη του στα επαναστατικά ιδεώδη. Οι ομιλητές αυτής της συνεδρίας τόνισαν την αναγκαιότητα οργάνωσης συνδέσμων κρατουμένων σε διεθνές επίπεδο και την ανάγκη για κοινό αγώνα των πολιτικών κρατουμένων.

Μετά τη μαζική παρακολούθηση 300 συμμετεχόντων στις συνεδρίες της δεύτερης μέρας δόθηκε συναυλία για τους Ελεύθερους Κρατουμένους, την οποία παρακολούθησαν 450 άνθρωποι. Αμερικανοί ποιητές απάγγειλαν τα ποιήματά τους και ακολούθησαν τραγούδια της τουρκικής χορωδίας Youth Choir Turkuler Sevdamiz (Τα τραγούδια μας, Η αφοσίωσή μας). Μετά το σύντομο διάλειμμα η επίτιμη καλεσμένη καθηγήτρια Αντζελα Ντέιβις από τις ΗΠΑ πήρε το λόγο και απεύθυνε ομιλία. Η Αντζελα, η οποία ήταν φυλακισμένη τη δεκαετία του '70 εξαιτίας της υπόθεσης των Μαύρων Πανθήρων, είπε: «Θα ήθελα να μοιραστώ το λόγο με τον Αχμέτ Κουλακσίζ, ο οποίος πλήρωσε το μεγαλύτερο τίμημα που έχω ακούσει ποτέ στο αγώνα ενάντια στην απομόνωση.» Μαζί συνέχισαν την ομιλία. Η Ντέιβις πρόσθεσε ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ ένα μήνυμα αλληλεγγύης, γραμμένο πάνω σε χαρτί τουαλέτας, το οποίο Τούρκοι πολιτικοί κρατούμενοι έβγαλαν κρυφά έξω από τη φυλακή και το έστειλαν στη δική της το 1972. Η Ντέιβις δήλωσε ότι υποκλίνεται με σεβασμό μπροστά στην αντίσταση στις τουρκικές φυλακές, έσφιξε το χέρι με τον Αχμέτ Κουλακσίζ και έκλεισε την ομιλία της με το σύνθημα «Ζήτω ο σοσιαλισμός!». Το ακροατήριο ξέσπασε σε χειροκροτήματα φωνάζοντας «Ζήτω η επαναστατική αλληλεγγύη!» και επεφήμησε την Αντζελα Ντέιβις και τον Αχμέτ Κουλακσίζ. Το βράδυ έκλεισε με τα ενθουσιώδη τραγούδια του «Γκρουπ Γιόρουμ» και τους ομαδικούς αλυσιδωτούς χορούς που λέγονται χάλαϊ στα τουρκικά.

Η ΤΡΙΤΗ ΜΕΡΑ (18 Δεκεμβρίου): Απομόνωση λαϊκών κινημάτων και Οργανώσεων

Η πρώτη συνεδρία ήταν αφιερωμένη στις «Παραβιάσεις των Δικαιωμάτων Αντίστασης και Οργάνωσης». Ομιλητές του πάνελ αυτού ήταν: ο Νουράν Ερντέμ εκ μέρους της Ομοσπονδίας Ανατολίας, ο Μεχμέτ Γκοτσέμπε εκ μέρους της Ομοσπονδίας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και η Οζλέμ Πέμπε Ολγκούν εκ μέρους της Ομοσπονδίας Νέων Τουρκίας, η Γκάμπι Τις εκ μέρους του Μαρξιστικού Λενινιστικού Κόμματος Γερμανίας (MLPD), ο Παύλος Αντωνόπουλος εκ μέρους της ΑΔΕΔΥ, ο Σαλέχ Ναζάλ από το Υπουργείου Κρατουμένων εκ μέρους της Παλαιστινιακής Διοίκησης, ο Ντίαθ εκ μέρους του Κομμουνιστικού Λαϊκού Κόμματος Ισπανίας (PCPE- Partido Comunista de los Pueblos de Espana), ο Ζαν Μαρί Αντολίνι εκ μέρους της Επιτροπής Ενάντια στην Καταπίεση στην Κορσική.

Η εναρκτήρια ομιλία της συνεδρίας συμπεριλάμβανε μια διακήρυξη της ΔΠΕΑ για τις «μαύρες λίστες» και η εκπρόσωπος του MLPD δήλωσε ότι « ενώ μαίνεται ο πολέμος κατά της τρομοκρατίας τα δικαιώματα και οι ελευθερίες φαλκιδεύονται με νέους νόμους και μεθόδους».

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ανατολίας, Νουράν Ερντέμ, δήλωσε ότι η «Ατζέντα 2010» στόχευε στην πιο εύρωστη οικονομία στον κόσμο και στη δημιουργία υπολογίσιμης δύναμης ενάντια στην Ιαπωνία και τις ΗΠΑ. Ο Ερντέμ εξήγησε τα υπέρ και τα κατά της «Ατζέντας 2010» και έκανε αναφορές στις μεταρρυθμίσεις στην υγεία στη Γερμανία αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ο Ερντέμ ανέφερε ενδεικτικά τον Χάρτς φίαρ (Hartz IV) και τόνισε ότι οι νόμοι αυτοί αφορούν όλους τους εργαζομένους της Ευρώπης αλλά η πίεση στους αλλοδαπούς δεν περιορίζεται σε αυτούς και γίνονται προσπάθειες καταστρατήγησης όλων των δικαιωμάτων των αλλοδαπών μέσω νέων νόμων για το άσυλο, που τίθενται σε ισχύ. Ο Ερντέμ δήλωσε ότι οι αντιδραστικοί νόμοι εισάγονται σε μια εποχή όπου οι εγχώριες και οι ξένες οργανώσεις δεν συνεργάζονται στην Ευρώπη, όπου το πνεύμα αλληλεγγύης βρίσκεται σε υποχώρηση και μετά την 11η Σεπτεμβρίου, όταν δημαγωγικές πολιτικές τρομοκρατίας στρέφονται ενάντια σε μουσουλμανικούς πληθυσμούς και τέλος, όταν συντάσσονται μαύρες λίστες, αντι-τρομοκρατικοί νόμοι και ο Ευρωστρατός στο πλαίσιο του Ευρωσυντάγματος.

Στο τέλος της ομιλίας του ο Ερντέν είπε: «Η συνηθισμένη αυτή μέθοδος του "διαίρει και βασίλευε" στοχεύει στην απομόνωση εγχώριων και ξένων εργαζομένων. Για την υπέρβαση της απομόνωσης αυτής πρέπει να οικοδομηθεί ένας αγώνας κοινός. Εμείς, ως Ομοσπονδία Ανατολίας, είμαστε οργανωμένοι κυρίως στη Γερμανία αλλά και στην Αυστρία, Γαλλία, Ολλανδία, Αγγλία, Βέλγιο και Ελβετία. Σε όλες τις χώρες όπου είμαστε οργανωμένοι καλούμε τις εγχώριες και ξένες οργανώσεις που αγωνίζονται ενάντια στην Ατζέντα 2010, στις οδηγίες Μπόλκενστάιν, στις μαύρες λίστες, στους αντιτρομοκρατικούς νόμους, στο μιλιταρισμό και σε κάθε προσπάθεια καταστρατήγησης δικαιωμάτων και ελευθεριών να ενωθούν μαζί μας. Αυτό δεν πρέπει να οδηγήσει σε παρεξηγήσεις, Δεν είναι κάλεσμα αλληλεγγύης. Είναι κάλεσμα συνεργασίας. Κανείς δεν έχει την πολυτέλεια να εκφράζει την αλληλεγγύη του σε μας. Αυτό συμβαίνει επειδή τα προβλήματά μας είναι και προβλήματα του καθένα. Ας ενωθούμε και ας παλέψουμε για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας.

Ο Μεχμέτ Γκότσεμπε, που πήρε το λόγο, τόνισε ότι «η κρατική επιχείρηση σε 20 φυλακές, τη 19η Δεκεμβρίου, και η απομόνωση που ακολούθησε αποτελούν πολιτικές του ιμπεριαλισμού και όλοι οι ισχύοντες νόμοι "επικυρώθηκαν από την ΕΕ". Τα χαρακτηριστικά της αντίστασης αποτελούν φραγμό στις ιμπεριαλιστικές αυτές πολιτικές. Η αποφασιστικότητα της αντίστασης εμπνέει την παγκόσμια Αριστερά και τους επαναστάτες.» Κλείνοντας το λόγο του πρότεινε το Συμπόσιο αυτό να μεγαλώσει, λέγοντας ότι η αίθουσα θα έπρεπε να χωρά 6.000 κόσμο και όχι 600 και με συντελεστές 129 χωρών και όχι 29.

Η Οζλέμ Ολγκούν, που πήρε το λόγο εκ μέρους της Ομοσπονδίας Νέων, περιέγραψε τις διαστάσεις του φαινομένου της απομόνωσης στα Πανεπιστήμια και τη νεολαία. Είπε ότι τα πανεπιστήμια είναι περικυκλωμένα από κάμερες και καταγράφεται η παραμικρή κίνηση, είτε πάει κανείς στην καφετέρια, είτε στους διαδρόμους, είτε στα αμφιθέατρα. Ενώ οι φοιτητές δυσκολεύονται να πάνε στο Πανεπιστήμιο, οι φασίστες τριγυρίζουν άνετα και στις πρόσφατες φασιστικές επιθέσεις τραυματίστηκαν σχεδόν 150 προοδευτικοί και φιλελεύθεροι φοιτητές. Στη συνέχεια είπε ότι εξαιτίας των εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές, μπαίνουν φραγμοί στο δικαίωμα της εκπαίδευσης και φαλκιδεύεται η πρόσβασή τους στις σχολές. Αποκάλυψε ότι σε μυστική σύνοδο του Τουρκικού Συμβουλίου Ανώτατης Εκπαίδευσης (YOK) καθιερώθηκε πολιτική αποκλεισμού των επαναστατών-προοδευτικών φοιτητών. Η Ολγκούν έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη συνάντηση ενός πρύτανη με ένα φοιτητή, στην οποία ο πρώτος βασάνισε το φοιτητή, που είχε συμμετάσχει στη διαμαρτυρία της Πρωτομαγιάς και πρόσθεσε ότι ένας ακόμα παράγοντας απομόνωσης στην εκπαίδευση ήταν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, που παρέχουν εκπαίδευση ανάλογα με το εισόδημα. Η Ολγκούν δήλωσε ότι «ενώ χιλιάδες δάσκαλοι παραμένουν άνεργοι, υπάρχουν περισσότερες χιλιάδες φοιτητές που παραμένουν δίχως δάσκαλο». Και τόνισε ότι τα πανεπιστήμια δεν εκπαιδεύουν έντιμους, πατριώτες νέους αλλά μια γενιά εθισμένη στα ναρκωτικά και στην πορνεία και ότι όλα τα αιτήματα και οι προσδοκίες αντιμετωπίζονται με κρατήσεις και ανακρίσεις. Συνόψισε το λόγο της δηλώνοντας ότι η αντίσταση στις φυλακές τύπου F δεν είναι αγώνας ενάντια στις φυλακές τύπου F, αλλά είναι αγώνας ενάντια στην τάση να μετατραπεί η ζωή εξολοκλήρου σε ζωή τύπου F και τόνισε ότι «είμαστε έτοιμοι να δώσουμε και τις ζωές μας στην αντίσταση αυτή!»

Εκ μέρους της ΑΔΕΔΥ, το λόγο πήρε ο Παύλος Αντωνόπουλος λέγοντας ότι «όσο βαθύτερες είναι οι αντιφάσεις του καπιταλισμού, τόσο εντονότερη είναι η καταπίεση του κράτους. Οι εργαζόμενοι πρέπει να αντισταθούν για τους μισθούς τους, για τα δικαιώματά τους, αλλά και ενάντια στις ιμπεριαλιστικές πολιτικές της επιθετικότητας. Μονόδρομος για όλους τους λαούς είναι η αντίσταση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.» Δήλωσε ότι ο ιμπεριαλισμός προσπαθεί να διχάσει τους εργαζόμενους και τόνισε τη σημασία της ενότητας. Για παράδειγμα έφερε το γεγονός ότι ο επαναστατικός αγώνας σε διάφορες χώρες χαρακτηρίζεται τρομοκρατικός.

Στη συνέχεια, είπε ότι το εργατικό κίνημα σε κάθε χώρα και ήπειρο βρίσκεται σε άνοδο και ότι τα τελευταία γεγονότα στη Γαλλία αποτελούν ενδεικτικά παραδείγματα. Έκλεισε λέγοντας «εάν και όταν οι εργαζόμενοι οργανωθούν, η νίκη θα 'ναι δική μας!»

Εκ μέρους του Υπουργείου Κρατουμένων στην Παλαιστίνη, ο Σάλεχ Νάζαλ εξέφρασε το αίτημα: «Φωνάξτε για τους πολιτικούς κρατούμενους μέχρι να ακουστεί η φωνή σας και στείλτε τη φωνή σας στους κρατούμενους. Όχι μόνο εκφράζοντας την αλληλεγγύη σας αλλά και φωνάζοντας στους κρατούμενους ότι μπορείτε να τους βοηθήσετε. Πολλοί γνωρίζουν για τα βασανιστήρια. Αλλά κανείς δεν ξέρει για την απομόνωση.» Ο Νάζαλ συνέχισε περιγράφοντας τις συνθήκες και τα «κελιά-Χ» των ισραηλινών φυλακών. «Καθόλου φως, βρώμικα και με πολλή υγρασία, δεν επιτρέπονται ούτε εφημερίδες, τηλεόραση, ράδιο, τραγούδια, συζητήσεις από το ένα παράθυρο στο άλλο και σχεδόν καθόλου επισκέψεις. Οι κρατούμενοι υποβάλλονται συνεχώς σε προσβολές και προκλήσεις.

Ο Χούλιο Ντίαθ, εκπρόσωπος του Λαϊκού Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας δήλωσε ότι «γίνονται σημαντικές επιθέσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Η πολιτική του Θαπατέρο κρύβει τα πραγματικά του συμφέροντα. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που πρέπει να αγωνιστούμε σκληρά ενάντια στην καταπίεση, τις συμμαχικές κυβερνήσεις και τη βία του συστήματος.»

Ο Ζαν Μαρί Αντολίνι, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής Ενάντια στην Καταπίεση στην Κορσική είπε ότι εξαιτίας της στρατηγικής της θέσης η Κορσική βρισκόταν συνεχώς υπό κατοχή σε ολόκληρη την ιστορία της. Παρόλα αυτά, κάθε φορά οι Κορσικανοί νικούσαν τους εισβολείς και κάποια φορά η Γαλλία αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει. Συνέχισε λέγοντας ότι «όταν εισβάλλουν στην Κορσική οι Γάλλοι παραβαίνουν τους δικούς τους νόμους και εφαρμόζουν παράνομες μεθόδους. Σύμφωνα με τους γαλλικούς νόμους, ένας κρατούμενος πρέπει να κρατείται κοντά στην οικογένειά του. Αλλά οι κρατούμενοι εξορίζονται κατά κανόνα στο Παρίσι. Προσπαθούν να αποκτήσουν πολιτικό καθεστώς αλλά ως τώρα δεν το έχουν καταφέρει. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι κρατούμενοι βρίσκονται 8 χρόνια στη φυλακή δίχως να έχουν περάσει από δίκη.»

Η δεύτερη συνεδρία της ημέρας: Δικαστήριο - Απομόνωση, Μαύρες Λίστες και Νόμος

Το πάνελ ξεκίνησε με μήνυμα του Χαλίλ Χουσεΐν Αμπού Τζαμπάλ από τα Υψίπεδα του Γκολάν στη Συρία. Συμμετείχαν: ο Ταϊλάν Ταναΐ από το Λαϊκό Νομικό Γραφείο (People's Legal Bureau-HHB) στην Κωνσταντινούπολη, ο δικηγόρος Ζαν Φερμόν από το Βέλγιο, η Επιτροπή Αγώνα Ενάντια στο Αρθρο 270 από την Ιταλία, ο καθηγητής Νομικής Αντριαν Αλμπερτ από την Αργεντινή, η Ιρένε Κλάουσεν εκ μέρους του Φόρουμ από τη Δανία και ο δημοσιογράφος Αλεξ Μουμπάρης, Γάλλος υπήκοος ελληνικής καταγωγής, ο οποίος φυλακίστηκε στη Νότια Αφρική για την επαναστατική του δράση και αφέθηκε ελεύθερος σε μια απελευθερωτική κίνηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Νοτίου Αφρικής.

Ο δικηγόρος Ταϊλάν Ταναΐ μίλησε εκ μέρους του ΛΝΓ και δήλωσε ότι η αγριότητα της σφαγής της 19-22 Δεκεμβρίου ήταν προφανής και η νομιμότητα καταπατήθηκε καταφανώς. Η σημασία ήταν η ίδια, δηλαδή η απομόνωση των κρατουμένων αλλά και του τουρκικού λαού. Είπε ότι «εκείνοι που δεν πέθαναν, διώχθηκαν και εκείνοι που προέβησαν στη σφαγή αυτή έλαβαν παράσημα εξαιρετικών υπηρεσιών». Συνέχισε περιγράφοντας την αρχική μετάβαση στις φυλακές τύπου F και δήλωσε ότι οι πελάτες του Αλί Κιοσμάν Κιοσέ και Ερτζάν Καρτάλ κρατήθηκαν σε αυστηρή απομόνωση στις φυλακές της Ανδριανούπολης και σχεδόν εγκαταλείφθηκαν μέχρι θανάτου. Ο Ταναΐ περιέγραψε τις πρακτικές στις φυλακές τύπου F με λεπτομέρεια και εξήγησε ότι αρχικά δεν υπήρχε νομική θεμελίωση και διοικούνταν σύμφωνα με ένα κείμενο που έφερε τον τίτλο Master Plan. Παρόλα αυτά οι κρατούμενοι είχαν συγκεκριμένα δικαιώματα, τα οποία αποτυπώνονταν σε διάφορα νομοθετήματα και κανονισμούς. Το Master Plan αντικαταστάθηκε από τον Τουρκικό Ποινικό Κώδικα, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουνίου 2005.

Συνεχίζοντας είπε ότι «ο νέος ΤΠΚ περιορίζει τα καθήκοντα των δικηγόρων και καταστρατηγεί τα δικαιώματα των κρατουμένων στο έπακρο». Δήλωσε ότι με σκοπό να καθιερωθούν οι απομονωτικές τακτικές, το κράτος σκοπεύει να καταργήσει το δικαίωμα στην αντίσταση με οποιοδήποτε τρόπο και με απεργίες πείνας μέχρι θανάτου. Αυτό δεν είναι πλέον κυριαρχία του νόμου επί του κράτους, αλλά κυριαρχία του κράτους επί του νόμου.

Ο Ταναΐ αναφέρθηκε στην «απάνθρωπη μεταχείριση εκτός Τουρκίας, όπως το Αμπού Γκράιμπ, τη βάση Γκουαντάναμο, το Μπαγκράμ, τις μυστικές φυλακές της CIA» και τόνισε ότι «αυτές δεν περιορίζουν τις δραστηριότητές τους στους κρατούμενους αλλά εφαρμόζουν και απομονωτικές πρακτικές και στους λαούς μέσω της μαύρης λίστας και της δημαγωγίας για την τρομοκρατία.

Ο Ταϊλάν Ταναΐ αναφέρθηκε στη μαύρη λίστα, που απειλεί ολόκληρο τον κόσμο και κάλεσε τους δικηγόρους στο συμπόσιο να ιδρύσουν νομική επιτροπή. Ενώ συνόψιζε το λόγο του αναφέροντας τα λόγια του Οντιλόν Μπάροτ «Η νομιμοποίηση επιφέρει το θάνατο» πρόσθεσε: «Σας χαιρετώ όλους εκ μέρους αυτών των επαναστατών κρατουμένων, που προσφέρουν τα κορμιά τους στο θάνατο λόγω της απάνθρωπης μεταχείρισης και των οποίων η ψυχή βρίσκεται μέσα σ' αυτή την αίθουσα!»

Ο Βέλγος δικηγόρος, Ζαν Φερμόν πληροφόρησε το ακροατήριο για το Χοσέ Μαρία Σισόν, τον ηγέτη του Εθνικού Δημοκρατικού Μετώπου των Φιλιππινών (NFDP). Ο Ζαν Φερμόν είπε ότι ο πελάτης του «καταχωρήθηκε στη μαύρη λίστα δίχως να έχει ενημερωθεί». Παρουσίασε δύο πτυχές της μαύρης λίστας: πρώτον, τις ισπανικές ανακρίσεις και δεύτερον τις πολιτικές και τις πρακτικές, που κατάργησε η Γαλλική Επανάσταση αλλά έπειτα επανεισήχθησαν. Είπε ότι η σύλληψη του Σισόν αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια μυστικής συνόδου του Ευρωκοινοβουλίου και δεν δόθηκε καμία εξήγηση, ούτε καν ενημερώθηκαν οι δικηγόροι του, υπονοήθηκε μονάχα ότι υπήρχαν «μυστικοί φάκελοι», οι οποίοι υπόκειντο στα «εσωτερικά ζητήματα ασφαλείας. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι «υπάρχουν μυστικές λίστες που αποκρύπτονται από τους Ισπανούς και είναι αδύνατη η εξακρίβωση των αιτιών καταγραφής στις λίστες αυτές.»

Σε ορισμένες περιπτώσεις παγώνουν τραπεζικοί λογαριασμοί. Το μόνο έγκλημα του Σισόν ήταν ότι είχε ένα λογαριασμό, όπου γινόταν η κατάθεση του επιδόματος κοινωνικής ασφάλισης. Έπειτα είπαν ότι ο λογαριασμός αυτός υποστήριζε την τρομοκρατία. Εξαιτίας του λογαριασμού αυτού, ο Σισόν δεν διαθέτει πλέον κανένα προνόμιο και του έχει αφαιρεθεί κάθε δικαίωμα, πόσο μάλλον η ιατρική ασφάλιση, ούτε καν η ασφάλιση αυτοκινήτου. Ο Φερμόν δήλωσε επίσης ότι ο Σισόν βρίσκεται υπό κατ' οίκον περιορισμό και ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης είναι να τον παρουσιάζει σαν τρομοκράτη.

Ο καθηγητής Νομικής, Αντριαν Αλμπορ, δήλωσε ότι θα μιλήσει εκ μέρους της Ομοσπονδίας Αστέγων και Απατρίδων και μίλησε για «το σύστημα φυλάκισης που ονομάζεται «κελί 29» και βρίσκεται 4 μέτρα κάτω από το έδαφος. 240 κρατούμενοι ζουν 23 ώρες της μέρας σε απόλυτη απομόνωση. Μόνο μια ώρα τη μέρα καταφέρνουν να δουν τον ήλιο. Πρέπει να φορούν στολές. Δεν έχουν δικαίωμα επικοινωνίας. Ράδιο, τηλεόραση, εφημερίδες απαγορεύονται εντελώς. Οι επισκέπτες επιτρέπεται να δουν τους έγκλειστους μόνο μέσα από γυάλινα διαχωριστικά και να τους μιλήσουν μέσω τηλεφώνου. Ακόμα και οι δικηγόροι τους απειλούνται συνεχώς. Το κράτος δεν αρνείται τέτοιες πρακτικές άλλωστε. Το ίδιο το κράτος ονόμασε τους κρατουμένους αυτούς «tumberos», δηλαδή «αυτοί που ζουν σε φέρετρα». Εύχομαι ότι κάποια μέρα τα «κελιά 29» θα καταργηθούν από τη χώρα μου.» Δήλωσε, τέλος, ότι ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί, γιατί «μόνο ο αγώνας που εγκαταλείπεται είναι αγώνας χαμένος».

Η Ιρένε Κλάουσεν είπε ότι «μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο Μπους διακήρυξε ότι ο κομμουνισμός πέθανε. Αλλά ο ιμπεριαλισμός αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα. Χρειαζόταν καινούριο εχθρό. Διαφορετικά, πώς θα απορροφούσε η αγορά τα όπλα μεγάλου βεληνεκούς και σε ποιον; Πώς θα δικαιολογούσαν τους πολέμους και τις εισβολές τους; Έτσι, η 11η Σεπτεμβρίου τους βόλεψε πολύ. Με τον τρόπο αυτό κήρυξαν πόλεμο στην τρομοκρατία. Το 2002 ανασκουμπώθηκαν και καταχώρησαν σε λίστες το FARC, DHKP-C, ETA, PKK κ.ά. Για να πετύχει η συνταγή πρόσθεσαν και ορισμένες ισλαμιστικές ομάδες. Οι αντιτρομοκρατικοί νόμοι επιτρέπουν κάθε είδους αυθαιρεσία και καθιστούν τον αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα ακόμα πιο δύσκολο.

Η οργάνωση Οπρόρ, που στα Δανέζικα σημαίνει «εξέγερση» έχει προβλήματα με την αστυνομία, επειδή έκανε δωρεά από 7000 ευρώ στο FARC και το PFLP αντιστοίχως. Αφού συνελήφθη ο πρόεδρος της Οπρόρ, η οργάνωση έστειλε επιστολές σε 100 οργανώσεις προσκαλώντας τες να δωρίσουν χρήματα σε οργανώσεις καταχωρημένες σε μαύρες λίστες. Η ιστοσελίδα αυτής της πρόσκλησης καταργήθηκε. Τώρα μένει στη δανέζικη δικαιοσύνη να αποφασίσει αν τα FARC και PFLP είναι τρομοκρατικές οργανώσεις ή όχι. Γι' αυτό το σκοπό θα γίνει χρήση της έκθεσης ενός δήθεν ειδικού.»

Η Ιρένε Κλάουσεν τόνισε ότι εύχεται να φύγει από το Συμπόσιο έχοντας λάβει μια χειροπιαστή απόφαση. Για παράδειγμα, είτε τη διεξαγωγή συνεδρίου με θέμα «ο αγώνας για την ελευθερία δεν είναι τρομοκρατία» ή την οργάνωση πορείας στις Βρυξέλλες.

Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής Ενάντια στο Αρθρο 270 (αντιτρομοκρατικός νόμος) δήλωσε ότι στην Ιταλία η καταπίεση βρίσκεται σε έξαρση. Είπε ότι οι νόμοι που στρέφονται ενάντια στους αλλοδαπούς και στις θρησκευτικές οργανώσεις είναι στην ουσία αντιτρομοκρατικοί νόμοι και με τη βοήθεια των μέσων ενημέρωσης και του νόμου κάθε καταπιεσμένος άνθρωπος μπορεί να προβληθεί λανθασμένα σαν τρομοκράτης και ότι εκείνοι που συμμετέχουν στον αγώνα εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους κατηγορούνται σαν τρομοκράτες. Οι επαναστάτες σήμερα υπάγονται στο νόμο 41bis, ο οποίος σημαίνει απόλυτη απομόνωση και έχει χρησιμοποιηθεί ενάντια στη μαφία. Επίσης, είπε ότι πρώτη προτεραιότητα της Επιτροπής είναι η αντίσταση στο Αρθρο 270 και ότι οργανώνει ήδη εκδηλώσεις αλληλεγγύης με κρατούμενους αγωνιστές και έχει δημοσιεύσει ένα εγχειρίδιο πολιτικό-νομικής προστασίας. Συνοψίζοντας το λόγο του εξέφρασε την ανάγκη για εργαλεία και εξοπλισμό για να νικήσουμε τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές της αστικής τάξης.

Οι επόμενοι ομιλητές ήταν οι εκπρόσωποι Αλέξις Λακρουά από το PCRF (Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας) και ο Αλεξ Μουμπάρης από το Γραφείου Τύπου, που εξέφρασαν την ανάγκη διεθνούς ενότητας για τα δημοκρατικά δικαιώματα.

Έπειτα ακολούθησε βραδιά με τίτλο «Όσοι αντιστέκονται, επιβιώνουν». Μετά το παλαιστινιακό παραδοσιακό συγκρότημα Ντάμπκε, αντι-ιμπεριαλιστές ποιητές από τον Καναδά, τη Χιλή, την Ισπανία και την Ουγγαρία απάγγειλαν υπό μορφή ποιήματος τη στήλη «αγαπημένο μου λεξικό» του περιοδικού "Vizgelir" (τολμώ). Το περιοδικό εκδίδεται στα αγγλικά στη φυλακή τύπου F της Αγκυρας από τον Σινκάν.

Ακολούθησαν ενθουσιώδεις ύμνοι, τραγούδια, ομαδικοί χοροί και συναυλία από το Γκρουπ Γιόρουμ. Η βραδιά τελείωσε με χορούς εκατοντάδων ανθρώπων, ενώ η τραγουδίστρια Ερέν Καν ερμήνευσε τα αγαπημένα της κομμάτια αυξάνοντας το κέφι των συμμετεχόντων.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΜΕΡΑ (19 Δεκεμβρίου)

Συνέντευξη Τύπου: 35 απεσταλμένοι που συμμετείχαν στο Συμπόσιο από τις χώρες ΗΠΑ, Ρωσία, Παλαιστίνη, Λίβανο, Ιταλία, Γαλλία, Ιράκ, Τουρκία, Χιλή, Καναδά, Αργεντινή, Γερμανία, Δανία, Ολλανδία και άλλες παρακολούθησαν τη συνέντευξη Τύπου. Στη συνέντευξη Τύπου, που στεγάσθηκε στο θέατρο «Gymnass» δόθηκε έμφαση στη σφαγή της 19-22 Δεκεμβρίου και ανακοινώθηκε το συμπέρασμα του 4ου Διεθνούς Συμποσίου Ενάντια στην Απομόνωση.

Την έκθεση έστειλε η "Διεθνής Πλατφόρμα Ενάντια στην Απομόνωση" (επιτροπή διοργάνωσης του 5ου Διεθνούς Συμπόσιου Ενάντια στην Απομόνωση 15-18 Δεκ. 2006, ΑΣΟΕΕ)

Σχόλια

Δεν μπορείς να κάνεις σχόλια.
Πρέπει πρώτα να κάνεις Είσοδο ή να Εγγραφείς στο ecocrete.gr εδώ.

Τελευταίες δημοσιεύσεις:
Δημοφιλέστερα άρθρα:

Ξ“ΒŒΞ“οŸƒ ôçí Ξ“οŸƒΞ“Ξ…Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βž Ξ“Β·Ξ“β€•Ξ“Β±Ξ“Β§Ξ“Β£Ξ“ΒŸΞ“Κ½ ôçò

Ξ’ΞˆΞ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“Β§ & Ξ“Β˜Ξ“Β§Ξ“Ξ†Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“Βž Ξ“Β…Ξ“Β°Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Ξ‰Ξ“Β­Ξ“ΒŸΞ“Κ½
Είσοδος Χρήστη
Ψευδώνυμο

Κωδικός

Ξέχασες τον κωδικό;
Ξεχάσατε τον κωδικό σας?
Δεν έχετε λογαριασμό ακόμα? Δημιουργήστε τώρα!
Έχουμε 246 επισκέπτες σε σύνδεση
Επισκέπτες: 37169722
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:



ΛΑΦΟΝΗΣΙ S.O.S. Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Λαφονησιού. Συλλογή υπογραφών!

Cavo Sidero
facebook group!



Φουρόγατος 78 Μαρ-Απρ 08
Φουρόγατος 77 Ιαν-Φεβ 08
Φουρόγατος 76 Νοε-Δεκ 07
Φουρόγατος 75 Σεπ-Οκτ 07
Φουρόγατος 74 Ιουλ-Αύ 07
Φουρόγατος 73 Μάι-Ιούν 07
Φουρόγατος 72 Μαρ-Απρ 07
Φουρόγατος 71 Ιαν-Φεβ 07
Φουρόγατος 70 Νοε-Δεκ 06
Φουρόγατος 69 Σεπ-Οκτ 06
Φουρόγατος 68 Ιουλ-Αυ 06
Φουρόγατος 67 Μαι-Ιουν 06
Φουρόγατος 66 Μαρ-Απρ 06
Φουρόγατος 65 Ιαν-Φεβ 06


Οικολόγιο 5. 20.01.2010

Οικολόγιο 4. 27.03.2009

Οικολόγιο 3. 12.10.2008
Οικολόγιο 2. 25.07.2008
Οικολόγιο 1. 10.06.2008


Φυλλάδιο της Οικολογικής Πρωτοβουλίας Χανίων για τις επιπτώσεις από τα κινητά και τις κεραίες


 
Οι εισηγήσεις της Ημερίδας "Προοπτικές βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης και μεγάλες τουριστικές επενδύσεις"  9 Δεκ. 2006 στην 5η Συνάντηση του ΟικοΚρήτη

Κίνηση Πολιτών Μεσσαράς για το Περιβάλλον
Κατεβάστε το ενημερωτικό φυλλάδιο για το Διαμετακομιστικό Σταθμό στον κόλπο της Μεσσαράς (.pdf 425k)

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ!
Κατά της εγκατάστασης ενός τεραστίου διαμετακομιστικού σταθμού στον κόλπο της Μεσσαράς στη Νότια Κρήτη!

Η Ημερίδα στη Σητεία (27.2.2006) για τις μεγάλες τουριστικές επενδύσεις στην Ανατολική Κρήτη

 Γήπεδα Γκολφ
• Οι εισηγήσεις της ημερίδας για τα γήπεδα γκολφ
• ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ .doc ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ! (660k)
Γήπεδα Γκολφ: Παραπομπές
Ο Πόλεμος του Γκολφ στην Ιερή Κοιλάδα του Μεξικού

Φράγμα στο φράγμα Αποσελέμη!!!
 
Τα συμπεράσματα της επιστημονικής ημερίδας για το φράγμα στον Αποσελέμη (.doc)
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ - ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ
Το φράγμα στον Αποσελέμη είναι διάτρητο!

ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ECOCRETE: Στην Κεντρική Σελίδα του ecocrete θα βρεις παραπομπές για τα 60 τελευταία άρθρα. Για να διαβάσεις παλαιότερα άρθρα, πήγαινε στις σελίδες των
οικολογικών ομάδων και στο αρχείο άρθρων όπου μπορείς να τα αναζητήσεις θεματικά. Μπορείς ακόμη να χρησιμοποιήσεις την ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ.
Θα βρεις επίσης πάνω από 700 παραπομπές στη σελίδα ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ


ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ | ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΔΡΑΣΕ ΤΩΡΑ! | ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ | ΒΙΒΛΙΑ-ΤΥΠΟΣ κ.α.
©2001 - 2004, Ecocrete, All Rights Reserved.
WebSite Created and Hosted by metrovista creative media, Heraklion.